"TANRI’NIN SINIRLARI"
Nazi işgali altındaki Polonya.
Bir Yahudi olmanın ne kadar tehlikeli bir şey olduğunun...
...farkına vardığımda 11 yaşındaydım.
Babam beni bir gün çalışma odasına çağırdı ve...
...hayatta kalmak için ayrılmamız gerektiğini söyledi.
Babam daha sonra, bu yaptığımızı...
...Tanrı'nın mazur göreceği güvencesini bana vererek...
Katolik duaları, neredeyse kafama vura vura ısrarla bana ezberletmeye başladı.
Böylece, bir Katolik gibi davranabilecektim.
Ama babam beni dolaba koymaya başlayınca, Annem ve babam tartışmaya başladılar...
...ve hâttâ bir keresinde ağladıklarını bile duydum.
Aşai Rabbani ayininde verdikleri...
...şarap ve ekmeğin tadı, gerçekten kan ve et gibi mi?
Meryem Anaya yapacağın duayı bitirmeden gitmene izin veremem.
Güzellik ve zarafetin timsali, Bakire Meryem. Tanrı'nın selamı üzerinde olsun.
Sen ki yarattığınla diğer kadınlar arasından sıyrılıp kutsandın...
...ve o kutsanan kişi rahminin meyvesi Yüce İsa’ydı.
Kutsal Meryem, Tanrı'nın Annesi...
...her zaman bizler için dua et, şimdi, öldüğümüzde ve daha sonra.
Hayır, bu doğru dua değil. Güçlü olmak zorundasın.
Patatesleri getirdim.
Kollarımı kaldıramıyorum...
Lütfen bir daha, bunu bana yaptırma.
Max!
Max, o burada. Bana Perşembe günü geleceğini söylemiştin.
Onu hemen alıp götürmek istiyor.
Ne var, ne oldu?
Profesör, eğer çocuğu almamı istiyorsanız, bu şimdi olmak zorunda.
Bekle, bekle, bekle.
Artık vaktimiz kalmadı. Bu şimdi olmalı, tamam mı?
Ama henüz hazır değil. Hiçbir eşyası daha bavula yerleştirilmedi.
Profesör, evet mi, hayır mı?
Vaftiz belgeleri yanında mı?
İşte burada. Rahip üçünüz için de hazırladı.
- Romek! - Sara, onu buraya getir!
Sara, ona birkaç kıyafet getir, çabuk!
Hiçbir yere gitmiyor!
Şimdi gitmelisin.
- Hayır, hayır, hayır... Baba... - Romek! Şimdi gitmelisin
Lütfen izin ver, kalayım!
Gir şuraya, çocuk!
- Baba, izin ver kalayım. - Tamam her şey yolunda.
Baba.
Dur!
Belgeler! Arabanda ne taşıyorsun?
Patates.
Nerede o? Biri mutlaka onu durdurmalı.
Yahuda! Yahudi, Yahudi.
Bu o.
Gidelim.
Haydi yürü! Yoluna devam et.
Deh! Deh!
Tanrı'ya şükürler olsun.
Demek, çocuk bu.
Evet.
- Peder! - Olamaz!
Beni deli ediyor Peder. Onunla konuşmalısınız.
Yine leş gibi koktuğumu söylüyor.
O halde, belki de artık nehre atlama zamanı gelmiş demektir.
- Ama ben yüzemem. - Sığ bir yer bul.
Köye yaklaşırken, Bay Lipa, Almanların, öldürmeyi ve yemeyi...
...çok sevdiklerini söyledi.
Yoksulların, neredeyse bütün ineklerini...
...domuzlarını ve keçilerini almışlar.
Vladek, kapıyı aç.
Merhaba komşu.
- Merhaba. - Bir misafirin mi var?
Evet. Bu, karımın kuzeninin oğlu.
Bir bombalamada evlerini kaybettiler.
- Birkaç ay bizimle kalacak. - Ya.
Ne hoş, asil hatlar.
- Kıymetli bir müzik kutusu gibi görünüyor. - Vladek, daha hızlı!
Bay Lipa'nın, bu kadar iyi bir yalancı olduğuna memnundum.
"Artık, Krakowlu ailemin bir parçasısın" dedi.
İsmi Romek.
Vladek, yemeğe başlamadan evvel ki şükran duasını oku.
Kutsa... Kutsa bizi... Bu şeylerle... Kutsa bizi şey için...
- Neden ona söyletmiyorsun? - Hayır, sen söyleyeceksin.
Efendimiz yüce İsa’nın hatırına, o cömertliğinle bize sunduğun...
...tüm bu armağanlar için sana hamdolsun Tanrım.
Âmin.
Vladek, taş ocağına gidip, Pazar ayini için arabayı yıkayıp temizlemeni istiyorum.
Ona domuzu gösterebilir miyim baba?
- Ne? - Ona domuzu gösterebilir miyim baba?
Yemekten sonra.
Romek, gel.
Dinle evlat. Bu domuzdan kimseye bahsetme.
Kimseye! Anladın mı?
Bay Lipa'nın bir domuzu ve bir Yahudi'yi...
...aynı evde saklaması, pek akıllıca bir hareket değildi.
Eğer Almanlar domuzu sakladığımızı bir öğrenecek olurlarsa...
Puf! Puf!
...sadece birkaç ay için. Vladek, bununla ilgili Tolo'ya bir kelime dahi söyleme.
Almanlardan, domuzu saklamanın cezası ölümdü.
Tolo, buraya gel. Tolo!
Vladek, hayır, hayır, hayır. Artık yeter, lütfen yapma Vladek.
Annem, dünyanın tersine döndüğünü söylemişti.
İki artı iki, yedi, hâttâ yüz edebiliyordu ama asla dört değil.
Doğru cevaplar tehlikeliydi, çocuklar da öyle...
Özellikle Maria, Vladek'in kız arkadaşı...
...ve Robal ve Pyra.
Hey bakın, Vladek'in kuzeni. O bir casus. Yakalayın onu!
Çok güzelmiş. Haydi, asalım onu.
Haydi çocuklar yapmayın, bırakın onu.
Hey, hey, hey! Romek nerede?
Tolo?
- Domuz ahırında. - Neden?
- Vladek onu oraya koydu. - Git, getir onu buraya. Derhal!
Yeter! Kesin dalaşmayı! Birbirinizle iyi geçinseniz iyi edersiniz.
Anladın mı? Cevap ver!
Bu gece birlikte yatacaksınız.
Biliyor musun, ağabeyim nasıl burun kırılacağını iyi bilir.
Vladek! Göster ona, göster ona.
Eğer babam beni durdurmuş olmasaydı...
...bunu alacaktın.
Öldün sen.
Şişt! Gel, benim yatağımda uyu.
- Yine kâbus görüyor. - Kapa çeneni.
Gündüz o kadar çok çalıştıktan sonra, acısı gece çıkıyor.
Tolo çok aptal.
Oradaki, kızı istiyorum. Küçük, şirin bir piliç.
Pazar günü, hayatımda ilk kez, bir kiliseye gittim. Tedirgindim.
Bütün diğer çocukların orada olacaklarını biliyordum.
Elbette, İsa'nın çevrelediği gruba dikkâtlice bakacak olursanız...
...hepsinin melez olduğunu görürsünüz.
Melezler.
Hayatta olduğumuz için hepimiz çok şanslıyız.
Her gün, bir dakikalığına tuvalete giden buradaki herkes...
...çok mutlu olmalı, ama...
...bu küçük çocuk gibi gülümseyebilir misiniz?
Hayır, sizden tek duyduğum homurdanmalar...
...inlemeler ve şikâyetler, ama bir şekilde...
...karınızın pişirdiği yemeği yiyeceğiniz, bir günü daha yaşıyorsunuz...
Nasıl bu kadar nankör olabilirsiniz?
Tanrı'ya karşı nasıl bu kadar kaba olabilirsiniz?
Bugün, savaş yüzünden ilk Aşai Rabbani ayinini alamayan tüm o kayıp ruhlar için...
Katolik öğreti derslerini başlatıyorum.
Vladek, Pyra... Maria, Romek ve sen de Tolo.
Ayinden sonra, ikindi vakti üçünüzü de ilk derse bekliyorum.
Orada olun, yoksa ölürsünüz!
- Şimdi, Aşai Rabbani Ayini nedir? - Ekmek mi?
Tolo, ekmek olduğunu düşünüyor.
Vladek, sen ne diyorsun? Romek?
- İsa'nın etinin ve kanının yortusudur. - Kesinlikle, Romek.
Ah, Tanrım!
Kimde bir bıçak var?
Pyra?
Sizi küçük salaklar.
Her Pazar, Aşai Rabbani Ayininde, mihrabın karşında yaptığımız şeyin,
...sadece şarap içmek olduğunu mu sanıyorsunuz?
Hayır! O, İsa'nın kanı.
O, ekmek değil, o İsa'nın kanı.
- Bıçağımı geri alabilir miyim? - Peder, Peder!
Almanlar, Batylin'nin tarlasına geldiler. Domuz arıyorlar.
Ateş etmeyin! Ateş etmeyin!
- Bu iyi işte! Güzel! Orada kalın. - Peder, lütfen domuzları kurtarın!
Hayır!
Komutanım! Lütfen!
Domuzları alın ve onları affedin.
Benim için o domuzları yakala.
- Ne? - Benim için o domuzları yakala.
Yakaladığın her bir domuz için, birinin hayatını kurtaracaksın.
Artık bir domuz yakalayıcısısın.
Her biri için sana bir dakika vereceğim. Ah, ah-ah.
Başla!
Ah! Hâlâ bir dakikan var.
Haydi gidelim... Haydi.
Maria neden kaçtı?
Ailesinin de tıpkı böyle öldürüldüğünü görmüştü.
Artık, bu yüzden bazen böyle garip davranıyor.
- Trenlere mi gittin? - Seni hiç ilgilendirmez. Uyusana sen.
- Ne treni? - Sana söyleyemem.
- Neden peki? - Vladek söylemememi istedi.
Tarladaki katliamdan sonraki gün Peder'i ahırda gördüm.
Sanırım Tanrı'yla tartışıyordu.
Tolo. Hey, Tolo.
- Kuzenin buraya gelmeden önce,daha önce onu hiç görmüş müydün? - Hayır.
Ailenle neredeydin çocuk? Ha?
Evimiz, Almanlar tarafından, birkaç hafta önce bombalandı...
- Annem ve babam ise... - Öyle mi?
...annem yaralandı ve şimdi ona bakan akrabalarımızda kalıyor.
Ailenle olmalıydın çocuk.
Bir gün Peder, oynamamız için bize bir oyun verdi.
Sanırım, Tolo o garip fikirlerine bu yüzden kapılmaya başladı.
Küçük bir oyun oynamanızı istiyorum.
Vladek, şu çubukları al. Üstlerinde havarilerin adları yazılı.
Epeyce çok. Her biriniz ikişer adet çubuk seçin.
Onları öğrenin. Onlar olun.
Ve bu kitabı çalışın. İçinde resimler var.
- Domuzları, neredeyse yakalıyordunuz Peder. - Ne dedin?
Neredeyse yakalıyordunuz. Sizi gördük.
Hey sen! Kaybol bakalım! İsa kızlarla oynamazdı.
Cehenneme git, Vladek. Hiçbir yere gitmiyorum.
Vladek, boş bir çubuk var. Ona da, İsa'yı atayabiliriz.
Peder, İsa'yı oyuna dâhil etmemizi söylemedi.
İsasız havariler olmaz.
O, İsa çubuğunu istiyorum. O boş İsa çubuğunu bana ver.
Tamam, pekâlâ. Boş çubuk İsa olacak, bu yeterince adil mi?
Tamam, herkes aynı anda çekiyor.
Kapatın gözlerinizi. Kapatın!
İşte başlıyoruz. Gizlice bakmak yok.
Hey. Onu geri ver.
Hey, Yahuda'yı çekmiş. Haini. Sende kalabilir.
- Ama İsa kimde? - Bende.
- Bende olmalıydı. - Hey, onu bana ver.
- Hayır! - Tamam.
Öyleyse çarmıha gerilmelisin.
- Gece, soğuk ve karanlık olduğunda. - Tamam, ama...
Vladek artık, beni suya atamaz...
ve artık bana vuramaz. Ben İsa'yım!
Tolo, bana İsa'nın neden çarmıha gerilmek istediğini sordu.
Bütün insanlığı kurtarmak için, dedim.
Sanırım cevabımı beğendi.
Vur. Vur. Daha sert!
Hayır, bunu yapmak istemiyorum.
Ah! Acıyor!
Ne yapıyorsunuz? Ne yapıyorsunuz?
Ne yaptıklarını biliyorum. İsa oyunu oynuyorlar.
Biliyor musun, daha az acıtmasını sağlayacak, egzersizler yapabilirsin.
Hangi egzersizler?
Mesela, elini ateşe koyabilirsin.
Ya da yağmurda, çırılçıplak koşabilirsin.
Ya da çalılardan taç yapıp, kafana takabilirsin.
Pyra! Pyra, buraya gel.
Kes şunu! Sarhoşsun.
Kapa çeneni. Kapa. Komşumla konuşmak istiyorum. Gniecio?
- Tanrı'ya şükür. - Tanrı'ya şükür.
Çok dikkâtli olmalısın komşu. Almanlar her yerdeler.
- Batylin mahvoldu! - Biliyorum.
Bu köydeki, en güzel kadınsın.
Üzgünüm karıcığım. Sen de çok güzelsin...
...ama farklı bir biçimde demek istiyorum.
Şanslı Lipa, güzel bir eş, güzel bir çiftlik, güzel bir kuzen.
- Buraya bunu söylemek için mi geldin? - Eve gitme vakti geldi.
Gniecio, hepimizi öldürecek...
...aptalca bir şey yapmıyorsun, değil mi? Yoksa yapıyor musun?
Tamam, haydi gidelim.
Peder? Vladek, İsa'nın kızlarla oynamadığını söylüyor.
Bu doğru mu?
Hâlâ Vladek'in kız arkadaşı mısın?
Onu hiç... Öptün mü?
İlk Aşai Rabbani ayinini alırken, tamamen günahsız olmalısın.
Saf.
Maria Magdalena'yı biliyor musun?
Hayır.
Onu oku.
- Profesör Pyra. İsa nerede doğdu? - Vatikan'da.
- Yani İtalyan mıydı? - Evet Peder.
Hayır, Yahudi'ydi. O, Yahudi'ydi.
Yahudi mi?
Susun! Ayağa kalkın!
Bir fikrim var. Ahırda, sevgilimle bir saat geçireceğim.
Sonra, çıktığımda, siz, köylüleri oynayacak ve...
...beni taşlayacaksınız. Tamam, hazır mısınız?
Hiç şansın yok.
İmdat! Diye bağırmak istedim, ama artık çok geçti.
- Ne yapıyorlar? - Çırılçıplak bir şekilde, birbirlerinin üstünde yatıyorlar.
Bu korkunç!
Beni çıplak görmek ister misin?
- Seni çıplak görebilir miyim? - Hayır.
- Neden? - Çünkü.
Sana gösterdi mi? Ben şimdiye kadar, yirmi kez gördüm.
Ahıra girmemi engellemek için ne yaptın peki?
Seni korkak! Seninle işim bitti.
Asker, Yahudi. Asker, Yahudi.
Ne? Delirdin mi? Kes şunu.
- Haydi gidelim. - Bir dakika!
- Ne dedin sen? - Yahudi.
Nerede? Yahudi nerede?
Ben Yahudi'yim.
- Öyle mi? - Evet.
Hayır. Hayır, değil. Şaka yapıyor.
Hans! Hans, acele et. Sıcaktan, eriyeceğim şimdi.
Geliyorum.
Tolo, şapkanı çıkar.
Çıkar şu şapkayı! Çıkar şu şapkayı!
- Seni yaşlı cadı! - Ne dedin sen? Gniecio!
- Uzun zamandır, iyi bir şaplak yemedim. - İhtiyacım var.!
Gniecio! Bence bu çocukla konuşsan iyi olur. Bak, kafasına ne takmış.
Tolo, çıkar şu şapkayı.
Tolo, çıkar şu şapkayı!
Çıkar şu şapkayı!
Bunu neden yapıyorsun?
Bir süre, her geçen gün için bir taş koydum...
...ama zaman geçti ve daha ve daha çok taş oldu...
ve kimse umursamadı.
- Bu gece domuzu götürüyorum. - Neden?
Onu saklamak aşırı tehlikeli oluyor. Kluba da benimle gelecek.
Kluba aylardır, burayı gizlice kolaçan ediyor. Ondan kurtulmamı istedi.
Bir alıcı buldu, kasabadan.
Yapma.
Romek, tek yapman gereken, ellerinle karnına basmak.
Hazır mısın? Başla!
Daha sert!
Bu gece büyük bir kâbus görüyor.
- Oh, ah. Evet. - Oh, erkeğim!
Haydi, gidelim.
Sabaha döneceğim.
Bay Lipa babam gibiydi. Ailesi için her şeyi yapabilirdi.
- Dikkâtli ol. - Olacağım.
Ayağa kalk! Ayağa kalk!
Ayağa kalk! Çocuklarını besle.
- Anne, lütfen dur! Lütfen dur! - Hayır!
Ben... Ben ne olduğunu bilmiyorum.
Gniecio domuzu alan adamla gitti. Saatlerce bekledim.
Sonra onu aramaya çıktım ve insanlar Almanların birini vurduğunu söylediler.
Onu hendekte buldum. Sonra onu buraya getirdim. Tek bildiğim bu.
Para. Paraya ne oldu?
Baktım, hiç parası yoktu.
Ayağa kalk! Ayağa kalk!
Seni aptal, geri zekâlı! Ayağa kalk!
- Tanrı'ya şükür. - Tanrı'ya şükür.
Tolo'ya göz kulak ol. Seni çok seviyor.
Tolo annesini teselli etti, ama kendisi hiç ağlamadı.
Sonra, cenaze töreninin olduğu gece çok garip bir şey yaptı.
Tolo! Tolo ne yapıyorsun?
- Tolo! Tolo, lütfen! Tolo. - Bırak beni! Hayır!
- Tolo! Dur Tolo! - Tolo! Çıldırdın mı sen?
- Beni yalnız bırakın! İsa egzersizlerimi yapmalıyım. - Tolo...
- Yapma! Bırak beni! - Kes şu oyunları!
- Tolo... - Tolo, yine hasta olacaksın!
Romek, neler oluyor? Onunla ne yaptın?
- Yağmurda koşuyordu. - Neden ona izin verdin?
- Vermedim. - Ne!
Onu almaya gittim.
Ne? Sana ona dikkât et demiştim.
Senden, bu evde yapmanı istediğim tek şey buydu.
- Çık dışarı! - O yapmadı. Benim suçum, benim suçum.
Romek gitme! Romek gitme. Durdur onu.
Zavallı bebeğim, yine hasta olacaksın.
Neredesin? Yeni evim nerede?
Ne oldu?
Vladek sana bir şey mi yaptı?
- Beni kovdular. - Kim o?
- Endişelenme, neredeyse görmüyor. - Buraya gel çocuk.
Yaklaş.
Şehir çocuğu.
Yanıma uzan.
Çok ıslaksın.
- Maria'yla kendimi güvende hissediyordum ve... - Bana bak.
...çilek gibi kokmasını seviyordum. Bana annemi hatırlatıyordu.
Vladek geliyor.
Sorun değil. Onunla konuşacağım.
- Ne istiyorsun? - Romek'le konuşmak istiyorum.
Romek burada değil.
Romek? Tolo çok hasta.
Geri dönmeni istiyor. Bütün çocukların gelmesini istiyor.
Özellikle seni istedi.
Romek? Romek!
- Anne, çık dışarı. - Ne?
Lütfen anne.
Romek? Özür dilerim.
Bir planım var.
Hepiniz dâhilsiniz. Bu, özel bir gece olacak.
Ne özel gecesi?
Bir gece, büyük bir ağaca asılacağım...
...bütün gece...
...ve herkesi geri getireceğim.
- Ki mi? - Herkesi.
- Kimi Tolo? - Babamı ve seninkini...
...ve seninkini de Romek.
Hep birlikte, banyo yapmak zorunda olacağız.
Vaftiz olacağız.
Hazır olmak için, birlikte vaftiz olacağız.
- Herkes evet desin. - Evet, Tolo.
- Evet, Tolo.
- Kafamı buna sokmayacağım! - Zorundasın. Tolo'ya söz verdin.
Lütfen dışarıda bekle.
Lütfen yapar mısın?
- Teşekkür ederim. Lütfen eğilir misin? Seni öpmeliyim. - Olamaz!
Soğuktan titrediğinizi biliyorum, ama çok önemli bir olayın arifisindeyiz...
... ve sizler bunun hatırına soğuk suyla vaftiz oldunuz.
Beni dinleyin ve hepiniz bu kovaya kafanızı soktuğunuzu ve...
...şimdi beni izlemek zorunda olduğunuzu hatırlayın.
Sizin için acı çekeceğim...
...ama her şeyi düzelteceğim.
İyi iş becerdin.
Vladek, buraya gel.
- Bu Robal. - Yine trenlere gitmiş.
Kluba'dan kendimi sakınmayı biliyordum ama oğullarından nasıl uzak duracaktım?
Vay, vay, vay. Bay Çok geç kalmış Havari!
Artık bu oyunları oynamayacağım.
Robal çok aptalca olduklarını söylüyor. Aptallar!
Ne yapacaksınız? Savaşı mı durduracaksınız?
Söz verdin!
Tamam, dişlerimin çıkmasını sağla. Dişlerimin hemen geri çıkmasını sağla!
Merdivenden yukarı çık.
Gözlerini kapa.
Dişlerimin büyümesini engelleyen şeytani iblis, git buradan!
Hiçbir şey olmadı, hiçbir şey olmadı!
Yapamadı! Bu kolay olmalıydı!
Bunu kasten yaptınız, sizi küçük cüceler.
Gidersen, geri gelemezsin.
Gidiyorum! Robal haklıydı.
İsacılık oynayan, bir grup çocuk ve bir kız...
...ve hanım evladı bir Yahudi.
Pyra. Pyra, gitme. Seni seviyorum.
Yeter artık. Bana dokunma! Sen, İsa değilsin.
- Ve o trenlerde sen de olmalıydın! - Romek, hey!
- Burnum! Burnum! - Pyra... Pyra... Pyra... Pyra.
- Pyra, Pyra, gitme. - Anne, burnum kırıldı. Anne.
Pyra.
Kendim için gitmeliydim.
İnsanlar, Yahudilerin sadece tek bir yöne doğru gittiklerini fısıldıyorlardı.
- Kim o? Baba, sen misin? - Orada kimse yok.
Trenlere gittin...
Bu gece atlıyorlar mıydı?
Evet.
Sana söyledim. Sana, ne olduğunu bilmediğimi, söyledim.
Ne olduğunu, gerçekten bilmiyorum.
Gniecio domuzu adama sattı. Ben... Ben eminim...
Kasabadaki adam, domuzu, Gniecio'nun satmadığını söyledi.
O bir yalancı!
Ona, domuzu başkasının sattığını söyledi.
Senin gibi, uzun bıyıklı bir adam.
Ne yapacaksın?
Beni şikâyet mi edeceksin? Kime?
O Çocuk... Yolun karşısındaki...
Onu saklamak adına, üzerinden ne kadar para kazandın?
Çık git. Defol git buradan!
Ne zamandır oradasın?
Kluba benim hakkımdaki her şeyi biliyor. Şimdi ne yapacak dersiniz?
- Muhtemelen hiçbir şey. - Bana ne olacak?
Onun için endişelenme. Sana bir şey göstereyim.
- Nedir bunlar? - Kutsanmış ekmek. Biraz ister misin?
Hayır.
Endişelenme. Daha kutsanmış ekmek olmadılar.
Bunlar sadece kenarları. Kenarları asla kutsamam.
Bizler kutsandık mı? Yoksa bizler de sadece kenarlar mıyız?
Hepimiz birer kırıntıyız Romek ama hepimiz aynı kişi tarafından kutsanıyoruz.
Ama herkes değil, doğru değil mi?
Batylin...
Karısı...
Vladek'in babası... Maria'nın ailesi.
Dün gece trenlere gittim. Ailem, beni almaya gelmeyecekler, değil mi?
Muhtemelen hayır.
Eğer Ailem gelmezse, beni ne yapacaksınız?
Gelecekler.
Ya hastalanırlarsa, ya da savaşta ölürlerse?
Burada kalabilirsin.
Şu güzel ayakkabıları çıkar.
Tamam, bakabilirsin.
- Ne yapıyorsun? - Beni takip et.
Haydi, gel buraya.
Şimdi ne olacak?
Tamam. Seni hep seveceğime ve Vladek'i sevmeyeceğime söz veriyorum.
...ve köyümüze geldiğin için ve seni asmadıkları için çok mutluyum...
...ve burnunu ve saçlarını ve tenini seviyorum.
Şimdi sen söz ver. Sakın bitirmeden dalı bırakma.
Ah! Söz veriyorum, sana bir sürü parfüm almak için çok çalışacağım ve...
...daima erkek arkadaşın, yani kocan olacağım
- Hep bir şehir çocuğuyla evlenmek istedim! - Elleri bırak!
Tolo, Tanrı'dan ailelerimizi geri göndermesini isteme kısmını çok ciddiye aldı.
Onu neden durdurmadığımızı bilmiyorum.
Daha sıkı.
Yalnız kalmak istiyorum.
Baba...
Baba?
Asılı duruyorum.
- A ha! Ağaçta ne var? Oh! - Nasıl çıktın oraya?
Çok sıskasın. Yemeğiniz yok, değil mi? Yemeğiniz yok.
- Ne istiyorsun? - Hey Robal, koyunlar nasıl?
- Herkes biliyor. - Ne koyunu?
- Koyunlar, kızlardan iyidir. - Çeneni kapatsan iyi edersin.
Hepiniz kesin şunu.
- Kes sesini sürtük. - Defol git buradan.
Biliyor musun Vladek, eğer siz cüceler, birbirinizle...
...bu kadar oyun oynamasaydınız, para kazanabilirdiniz.
- Mezarına işeyeceğim. - Çok aptalsın. Tıpkı baban gibi.
Bırak beni, piç kurusu.
Haydi, gidelim buradan.
Eve gidiyoruz.
Vladek, ne yapıyorsun?
İplere dokunma. Beni çözme.
Tolo, kes şunu. Eve gidiyoruz.
Hayır, beni çözmeyin. Söz verdiniz.
Kafanızı kovaya soktunuz.
Artık, babam asla geri gelmeyecek.
Onu öldürdün Vladek.
- Vasha'yı görmedim! - Onu kaybettim.
Bul onu!
Vasha, Vasha!
Getir onu!
Yürüyebilir misin? Acele et!
Durun! Nereye gidiyorsunuz?
- Ne istiyorsun? - Hikâyenizi karakolda anlatırsınız.
Haydi!
- Hiç paramız yok. - Hiç paramız yok.
Para yok mu?
Eğer bizi görecek olursa, bizi öldürür!
Ya altın, mücevher? Var mı?
Vladek, yavaşla.
Kluba...
- Klu... Kluba babanı öldürdü. - Ne?
Kluba'nın Peder'le tartıştığını duydum.
Peder kasabaya gitmiş ve domuzu satanın Kluba olduğunu öğrenmiş.
Annenin mi?
Birinin annesinin.
Hey şehir çocuğu! Demin ne demek istedin sen?
- Birinin annesi! Beni mi gözetliyorsun? - Haydi Romek. Gidelim.
Kes şunu! Kes şunu!
Ne biliyorsun Yahudi çocuğu?
Robal kes şunu, kes şunu! Robal yeter artık, dur. Robal, seni geri zekâlı.
Kes sesini, küçük orospu!
- Haydi, onu atalım. - Hayır!
- Evet! - Tamam.
- Ne yapıyorsun Robal? - Kaybol!
Kaybol!
Vladek... Vladek!
Ben... Maria.
Romek... Romek!
Dikkâtli ol evlat. Bakman gereken bir annen var...
...ve Tolo ve Romek var.
Babanız sizinle gurur duyardı.
Haydi gidelim.
Geliyor musun?
Ayakkabılarını çıkar!
Kafanı aşağı indir! Kafanı aşağı indir!
Hey Robal.
Ateş etmeyeceksin.
Şunu ağzına tıka. Anırmasını sustur!
Bizim bir babamız yok.
- Babanın da bir oğlu olmayacak. - Vladek, hayır!
Bu senin içindi baba.
Vladek, silahı bana ver.
- Eller yukarı! - Romek, kaç.
- Kıpırdama! - Bekle, bekle. Bekle!
Çocuk Yahudileri soyuyor.
Ganimetini sonra toplarsın.
Buraya gel. Gel, gel.
Buraya!
Bu gece kaç para kazandın?
Bana bak. Aferin sana, Albay!
Biraz gezmek ister misin?
Gel... Gel.
Hans... Hans!
Burada dur.
Sana bir şey göstermeliyim. Bekle.
Buraya gel! Gel. Benimle gel.
Şimdi dinle.
"Koş" diyince, dün gece ormanda yaptığın şeyi yapacaksın. Tamam mı?
Benimle gel... Hayatımda böyle bir şeyi daha önce hiç görmedim.
Çocuğa bak. Romek... Romek! Koş!
Şimdi izle.
Paltoyu çıkar!
Daha hızlı!
Ve yeleği... Ve yeleği.
İyi çocuk, ha?
Çıkar ayakkabılarını.
Buraya gel, buraya gel.
Komutanım, beni dinleyin. Lütfen, lütfen.
- Ben Polonyalıyım, Yahudi değilim. Lütfen, bırakında gideyim. - Kapa çeneni!
- Gördün mü, oradan bir şey bulup geldi. - Aa, güzel.
- Aferin oğlum. - Kapa çeneni!
Bırakın gideyim. Yahudi değilim. Polonyalıyım.
Hey, orada neler oluyor?
- Ben Yahudi değilim. Polonyalıyım. - O Polonyalı.
- Onu buraya getirin. - Onu tanıyorum.
- Tanıyor musun? - Evet, tanıyorum. O Polonyalı.
Yahudi değilim. Polonyalıyım.
- Onu nereden tanıdığını söyle? - Bana yardım ediyordu.
- Nerede? - Ormanda.
- Ormanda mı? - Evet!
Görelim bakalım.
Pantolonunu indir.
Pantolonunu indir!
Gel! Buraya gel.
Üzgünüm Albay. Çok üzgünüm.
O harikulade işinize devam edin. Pantolonunu çek.
- Tolo! - Durdurun onu!
- Ne yaptığını sanıyorsun? - Onu tanıyorum. O sarışın çocuğu.
- Şu çocuk mu? - Evet, Tolo.
O benim kardeşim.
Buraya gel.
Şu çocuğu tanıyor musun?
- Şuradaki. Onu tanıyor musun? - Tolo!
Şu çocuk, abin olduğunu söylüyor. Öyle mi?
Tolo!
Tolo... Tolo. Hayır.
Onunla gitmek ister misin? Onunla gitmek ister misin?
Öyleyse Kes sesini!
O, benim kardeşim!
- Hayır... Hayır... Hayır. Vladek! - Tolo... Tolo!
O ki, Dünyanın günahlarını temizleyen Yüce İsa’dır.
Ne mutlu ki, o son yemeğe çağrılanlara.
- İsa'nın eti. - Âmin
İsa'nın eti.
- İsa'nın eti. - Âmin
Romek! İsa'nın eti.
Âmin.
Ne Tolo'yu ne de...
...kendim olarak kalabilmem için, bana yardım eden o diğerlerinin kibarlığını...
...asla unutamayacağım.